ŞİİR

Bilmezler yalnız yaşamayanlar,

Nasıl korku verir sessizlik insana;

İnsan nasıl konuşur kendisiyle;

Nasıl koşar aynalara,

Bir cana hasret,

Bilmezler.

AYRILIŞ

Bakakalırım giden geminin ardından;

Atamam kendimi denize,dünya güzel;

Serde erkeklik var,ağlayamam.

(Meydan,15.05.1948)

  Altındağ,Ankara’nın arka tarafında kurulmuş büyük bir fakir fukara mahallesidir.Aşağıda okuyacağınız parçalar bu mahalleden bahseden uzun bir şiirden alınmıştır.Sabaha karşı bütün

Altındağ rüya görür.Burada,sadece,bir genç kızla bir lağamcının rüyasını okuyacaksınız.

Biri bir koca görür rüyasında:

Yüz lira maaşlı kibar bir adam.

Evlenir,şehre taşınırlar.

Mektuplar gelir adreslerine:

Şen Yuva apartmanı,bodrum katı.

Kutu gibi bir dairede otururlar.                                                                                                                             

Ne çamaşıra gidilir artık,ne cam silmeye;

Bulaşıksa kendi bulaşıkları.

Çocukları olur,nur topu gibi;

Elden düşme bir  araba satın alınır.

Kızılay Bahçesi’ne gidilir sabahları;

Kumda oynasın diye küçük Yılmaz,

Kibar çocukları gibi.

Lağamcının hamam rüyasıdır,

Rüyaların en güzeli.

Uzanır yatar göbek taşına;

Tellaklar gelip dizilir yanıbaşına.

Biri su döker,

Biri sabunlar;

Elinde kese sıra bekler biri.

Yeni müşteriler girerken içeri,

Lağamcı,

Pamuklar gibi çıkar dışarı. 

(Yenisi)